Opowieści z Narnii: lew czarownica i stara szafa

[Głosów:0    Średnia:0/5]

Została napisana przez wybitnego pisarza C.S. Lewisa, wydana w 1950 roku, poświęcona wnuczce Lewisa, Lucy Barfied. „Lew, Czarownica i Stara Szafa” jest częścią serii książek, które są znane jako Kroniki Narnii. Historia z pierwszej części rozgrywa się w Anglii podczas II wojny światowej.

Czworo dzieci – Łucja, Piotr, Zuzanna i Edmund – wkracza do Narnii – magicznego świata, w którym rozmawiają zwierzęta, a Biała Czarownica sprawia, że zawsze jest zima, ale nigdy nie ma świąt Bożego Narodzenia. Dzieci do magicznego miejsca wchodzą o różnych porach, ale zawsze z tego samego miejsca – z dawnej szafy w wiejskim domu. Szafa jest właściwie przejściem do Narnii, świata wypełnionego magią. Łucja przechodzi pierwsza przez szafę i poznaje fauna o nazwisku Pan Tumnus. Dowiaduje się od niego, że Narnią rządzi zła Biała Czarownica , która utrzymuje Narnię wiecznie skutą lodem.

 

Książka, która podbiła serca czytelników w każdym wieku

Kiedy Łucja wraca do domu profesora Kirke’a, odkrywa, że choć spędziła wiele godzin w Narnii, w jej świecie nie minęło wiele czasu. Jej rodzeństwo nie wierzy w jej opowieść o Narni, bo portal w szafie nie działa, kiedy próbują przez nią przejść. Kilka dni później, kiedy dzieci bawią się w chowanego, Łucja ukrywa się w szafie, a Edmund podąża za nią do Narnii. Tam poznaje Białą Czarownicę, która przedstawia się jako Królowa Narnii. Czarownica karmi Edmunda czarodziejskim przysmakiem i prosi go, aby przyprowadził do niej brata i siostry.

przycisk do pobrania książki orwell

Edmund i Łucja wracają do domu, ale Edmund kłamie na temat, że był w Narnii, co głęboko zabolało Łucję. Piotr i Zuzanna szukają rady u profesora Kirke’a, który mówi im, że Łucja może mówić prawdę o znalezieniu magicznego kraju. Kilka dni później całej czwórce rodzeństwa udaje się dostać od Narnii. Po przejściu do magicznego świata spotykają parę sympatycznych bobrów, od których dowiadują się, że powraca Lew Aslan, Władca Narnii, aby rozprawić się z Białą Czarownicą. Zgodnie ze starożytnym proroctwem ostateczne zwycięstwo zapadnie dopiero wtedy, kiedy na poczwórnym tronie Narnii zasiądzie dwóch Synów Adama i dwie Córki Ewy. Wszystko wskazuje na to, że chodzi o czwórkę młodych wędrowców. Aslan czeka już na nich przy miejscu zwanym Kamienny Stół, gdzie mają ich zaprowadzić właśnie bobry.

Jednak Edmund wymyka się z chaty bobrów i udaje do Zamku Białej Czarownicy. Ta, rozwścieczona, że przybywa sam, traktuje go w sposób zimny i okrutny. Wyciąga od niego informacje o spotkaniu przy Kamiennym Stole, każe karłowi zakuć go w kajdany i wyrusza spotkać się z Aslanem.

Przy Kamiennym Stole, w otoczeniu świty magicznych stworzeń, oczekuje już na pozostałą trójkę rodzeństwa sam Aslan. Mówi dzieciom, że dzień rozprawy z Czarownicą jest już bliski. W chwilę później przy Stole pojawia się ona sama i zgodnie ze starożytnym prawem żąda Edmunda, jako zdrajcy, dla siebie. W ten sposób przepowiednia nie może się spełnić. Aslan nie godzi się na to, co więcej wybacza Edmundowi zdradę, pasuje Piotra na rycerza i odsyła go wraz ze swoją armią do Zamku Króla, a sam udaje się do Czarownicy, by ta wykonała na nim wyrok śmierci. Gdy triumfująca Czarownica pozbawia Aslana życia, zwołuje armię potworów i pewna wygranej rusza na armię Piotra. Lew odradza się jednak jeszcze potężniejszy niż do tej pory, obraca zamek Czarownicy w niwecz. Jednocześnie uwalnia zaklęte w kamień leśne zwierzęta i wraz z nimi śpieszy na pole bitwy. Przybywa w ostatniej chwili by zamienić klęskę w wielkie zwycięstwo.
Dzieci rządzą Narnią aż do dorosłości. Wycieczka myśliwska po lesie prowadzi je z powrotem do własnego świata, gdzie nie minęło tak wiele czasu i znów są dziećmi. Profesor Kirke mówi im, że kiedyś wszyscy wrócą do Narnii, ale tym razem nie przez szafę.

W książce znajduje się wiele niesamowitych stworzeń, zwierząt i ludzi, takich jak fauny, rozmawiające bobry i sympatyczny Ojciec Świąt Bożego Narodzenia. Ich obecność opowieści dodaje powieści element magii. Pokazuje czytelnikom, że nie tylko ludzie często są kontrolowani, znajdują się pod wpływem innych. Lewis odwołuje się również do niektórych z chrześcijańskich przekonań i historii Jezusa Chrystusa, ponieważ w jego powieści to Aslan reprezentuje Jezusa Chrystusa. Kiedy Aslan umiera, aby ocalić Edmunda, to tak, jak Jezus umarł, aby ocalić ludzi na Ziemi.

Lewis w swojej powieści stworzył przepiękną Narnię – krainę magicznych stworzeń i niesamowitych przygód. Historia jest tak wciągająca, że nie sposób się od niej oderwać. Wielobarwność opisów sprawia, że książkę czyta się tak, jakby miało się możliwość uczestniczenia w tych wydarzeniach osobiście. Jest naprawdę godna polecenia.

Zapraszamy do dzielenia się przemyśleniami lub opiniami na temat książki

      Zostaw komentarz o PDF